Między "Stokiem" a domem

 Z pierwszej pobierano wodę do gotowania posiłków, z drugiej dla bydła i na potrzeby gospodarcze, zaś w trzeciej prano bieliznę. Po objęciu tutejszych terenów przez Polskę w latach 20-tych urząd gminy zabezpieczył pierwsza przegrodę: zbudowano betonowe zadaszenie, na którym postawiono figurę św. Jana Nepomucyna, pochodzącą z XVII wieku, pozostałe przegrody również usunięto zastępując je betonowymi. Wodę ze źródła wożono do gospodarstw w beczkach na specjalnych wózkach lub nosidłach na wodę. W roku 1940 figura św. Nepomucyna została usunięta ze Stoku za sprawą ówczesnego burmistrza Wulfena. Obecnie figura św. Jana znajduje się na cokole przed kościołem, skąd nadal patronuje naszej miejscowości chroniąc ją od gradobicia. Znamienny jest fakt, że gdy usunięto ze Stoku figurę św. Nepomucyna w źródle zniknęła również woda. Staraniem władz gminy w roku 2005 na imielińskim stoku stanęła nowa figura św. Jana Nepomucyna i w roku bieżącym woda ze źródła powróciła na nowo. Obecnie wykonywane są badania gefizyczne mające na celu zbadanie źródła.

Tekst na podstawie: Imielin we wspomnieniach i gawędach Szczepana Malornego. Imielin 2007. Z dziejów Imielina IV

Prezentowane eksponaty zostały wypożyczone ze skansenu kompleksu pałacowego w Bobrku przez pana Mirosława Klimowicza.

Zdjęcie stoku pochodzi ze zbiorów prywatnych pana Kazimierza Knopka.

Nosidła - służyły do przenoszenia wody z położonych w odległych od domów miejscach studni. Składały się z drewnianej, odpowiednio wystruganej beli, zakładanej na kark i ramiona. Do jej końców przytwierdzano metalowe pręty (mogły być też łańcuchy) zakrzywione na haczyk, na których mocowano wiadra na wodę.

Niecka - rodzaj pojemnika służący do przechowywania w nim różnych materiałów; surowców spożywczych, najczęściej mąki. Niecka wykonana była z wydrążonego drewna.

Przetak - rodzaj sita z dużymi otworami, służący zwykle do odsiewania, oczyszczania ziarna.

Dzieża - naczynie służące do rozczyniania mąki i wyrastania ciasta chlebowego. Dzieża miała czasami przykrywkę, a niekiedy po bokach uchwyty, zdarzały się też dzieże na nóżkach. W domach zamożniejszych używano dużych dzież (48 l - półtorej ćwierci objętości) w których wyrabiano ciasto na 9 bochenków chleba po 10 funtów każdy. Biedniejsi rolnicy mieli dzieże o pojemności 1 ćwierci czyli 32 l (na 6 bochenków chleba).

Serniczka - urządzenie do uciskania woreczka z serem tak aby odciekła serwatka.

Masielnica - typowa masielnica (bojka) składała się z dwóch głównych części, mających kształt ściętych stożków. Ponadto wewnątrz masielnicy znajdowała się okrągła deseczka (bijak) z otworkami, osadzony na kulasie (długim kiju), który przechodzi przez łeb (okrągły kawałek drewna z otworem).

Masielnica przemysłowa - duża, pionowa masielnica korbowa używana w bogatszych gospodarstwach.